Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
มิใช่ เสียงอ่อย จากลูกหลานกรมพระยาดำรงราชานุภาพ

มิใช่ เสียงอ่อย จากลูกหลานกรมพระยาดำรงราชานุภาพ

 


 

     เช้านี้ได้พบ ม.ล.ปนัดดา ดิศกุล ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ได้คุยกับท่านเล็กน้อย ด้วยน้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน ทำให้คิดถึงรายงานของหนังสือพิมพ์บางฉบับที่ว่า

 

     ปนัดดา เสียงอ่อย


     สื่อให้เห็นว่า ยอมถอย ยอมขอโทษ กระทั่งหวาดกลัวต่อภยันตราย อันเกิดจากท่าน “ปรารภ” ถึงการประพฤติปฏิบัติที่ส่อไปในทางใช้ งบหลวง ฟุ่มเฟือย ของผู้บริหารท้องถิ่นที่ดื่มไวน์ราคาแพง นั่งเครื่องบินต้องชั้นหนึ่ง


     ในคำปรารภนั้นระบุว่า บางคน มิได้ก้าวร้าว ประณาม หยามเหยียดหรือด่ากราด เหวี่ยงแห ที่เรามักจะเห็นทั่วไปในบ้านเมืองนี้


     เมื่อมีเสียงตอบโต้คัดค้าน ออกอาการจากผู้บริหารท้องถิ่น ท่านก็ขอโทษ ด้วยโทนเสียงสุภาพ เพราะกิริยา มารยาท ชาติตระกูล ของท่านเป็นเช่นนั้น


     มิใช่ เสียงอ่อย ในความหมายที่พยายามสะท้อนกัน


     คิดถึงกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ก็ดูจากท่าทีผู้สืบสายจากลูกหลานท่านคนนี้เถิด.

 
ชีวิตนี้มีแต่ คู่บารมี อย่าได้มี คู่กรณีเลย

ชีวิตนี้มีแต่ คู่บารมี อย่าได้มี คู่กรณีเลย

 



     เส้นทางชีวิตของมนุษย์ ทอดตรงก็มี คดเคี้ยวก็มาก ขรุขระก็เยอะ โค้งหักศอกก็แยะ ยากที่จะราบเรียบไร้อุปสรรคขวากหนาม

 


     หนึ่งในสิ่งที่พบเจอระหว่างทางคือ ผู้คนมากหน้าหลายตา ต่างเพศ หลากวัย บางคนแค่ผ่านพบเพื่อรู้จัก บางคนแค่พานพบเพื่อพลัดพราก หากแต่บางคนพบกันเพื่อช่วยเหลือเกื้อกูลกัน รักกัน ทะนุถนอมซึ่งกันและกัน ถึงกับใช้ชีวิตร่วมกัน


     คนที่พบกันเพื่อ “รัก” เรียกว่า “คู่บารมี”


     คนที่พบกันเพื่อ “ชัง” เรียกว่า “คู่กรณี”


     ทอดสายตาทั่วแผ่นดิน ก่อนหน้านี้สักปีสองปี ผู้คนบนแผ่นดินนี้ล้วนมี คู่กรณี มากมาย แบ่งก๊ก แบ่งเหล่า แบ่งสี มีตั้งแต่ก่ออกุศล เกลียดชังให้ร้าย ปรารถนาให้ฝ่ายตรงข้ามมีอันเป็นไปไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง


     ผัวเมียอยู่บ้านเดียวกัน ความเห็นต่างกัน ถึงกับวิวาทบาดหมาง ด่าทอ หนักหนาสาหัสถึงกับลุกขึ้นมาทำร้ายกัน


     พี่น้องสกุลเดียวกัน สืบสายโลหิตร่วมปู่ย่าตาทวด ถึงกับประกาศผีไม่เผา เงาไม่เหยียบ ก็มีมากต่อมาก พี่น้องร่วมสถาบันการศึกษา เผชิญหน้าในศาล ในสมาคม ต่างเอาชนะคะคานเหมือนไม่เคยรู้จักมาก่อน


สิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี


     หากความเชื่อในพระพุทธศาสนา ได้ซึมซับเข้าไปในหัวใจว่า สิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี ไม่มีผลโดยปราศจากเหตุ เราคงจะลดการเข่นฆ่า เกลียดชัง โกรธแค้น ขุ่นเคืองลงได้มาก


     แต่เพราะเอาใจไปจดจ่อ เน้นย้ำ ซ้ำแล้วซ้ำอีก ว่าโกรธ รัก หลง ชิงชัง รังเกียจเดียดแค้น ริษยา อาฆาต พยาบาท บันทึกลงไปในจิตวิญญาณ ถึงกับตั้งความปรารถนาจะให้ คู่กรณี มีอันเป็นไป เช่น ล้มหายตายจาก พลัดพรากจากคนที่รัก ทรัพย์สินวิบัติฉิบหาย


     เมื่อความปรารถนาแรงกล้า ลงลึกไปในกระดูกดำเช่นนี้แล้ว แม้ตัวตายังเก็บความทรงจำข้ามภพข้ามชาติไม่มีที่สิ้นสุด


     เกิดเป็นมนุษย์อันประเสริฐ เลิศด้วยปัญญา มาเถิด ... มาล้างใจเสียใหม่


     หักหอกเป็นดอกไม้ เปลี่ยนก้อนอิฐเป็นแพรพรรณ เปลี่ยน คู่กรณี ให้เป็น คู่บารมี เปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร


     มีคู่บารมี 1,000 คน ยังน้อยไป


     มีคู่กรณี 1 คน ชักจะมากไปแล้ว.


                                                                                                                                               อภิญาโณภิกขุ

 
«StartPrev12345678910NextEnd»

Page 2 of 57